Hoe bereken je de partneralimentatie?


Hoe wordt de hoogte van de partneralimentatie berekend?

Bij het bepalen van de hoogte van de partneralimentatie, staat de behoefte van degene die de alimentatie gaat ontvangen en de draagkracht van degene die de alimentatie gaat betalen, centraal.

Hoe wordt de behoefte van de alimentatieontvanger berekend?

Er wordt eerst gekeken naar de behoefte van de alimentatieontvanger (vaak de vrouw). Wat zou de alimentatieontvanger in de ideale situatie aan alimentatie moeten ontvangen om in haar levensonderhoud te voorzien rekening houdend met de levensstijl tijdens het huwelijk? Daarna wordt er gekeken naar de draagkracht van de alimentatiebetaler (vaak de man). Wat kan hij in feite betalen?

Snelle indicatie van de hoogte van de partneralimentatie

Om op een eenvoudige manier inzicht te geven in de wijze waarop een alimentatieberekening gemaakt wordt, heeft Scheiden in de Praktijk de belangrijkste

stappen voor u op een rij gezet. Deze stappen zijn gebaseerd op de zogenaamde netto-methode waarbij uitgegaan wordt van het netto inkomen van beide partners.

✓ 1.  De behoefte van de alimentatieontvanger vaststellen

Om de behoefte van alimentatieontvanger vast te stellen wordt uitgegaan van een norm van ca. 60% van het netto gezinsinkomen minus de kosten van (eventuele) kinderen. Voor de kosten van de kinderen wordt meestal gekeken naar een tabel die speciaal hiervoor door het NIBUD ontwikkeld is.

Een voorbeeld

Eric en Helga hebben twee kinderen en gaan scheiden. Helga verdient € 900 netto per maand. Eric verdient € 1.600 netto per maand. Op basis van de leeftijd van de kinderen en de NIBUD tabel worden de kosten voor de kinderen vastgesteld. Dit bedrag wordt het Eigen aandeel ouders in de kosten van de kind(eren) genoemd. Stel nu dat dit € 400 is. De behoefte van Helga is nu gelijk aan 60% van (1.600 + 900 – 400) = € 1.260. Aangezien zij zelf een inkomen heeft van € 900, is haar uiteindelijke behoefte nog € 360 netto per maand.

✓ 2. De draagkrachtruimte van de alimentatiebetaler vaststellen

Om de draagkracht van de alimentatiebetaler vast te stellen, moet eerst het netto inkomen worden vastgesteld. Op dit inkomen mag de alimentatiebetaler eerst een aantal kosten (=lasten) in mindering brengen. Dit zijn kosten die de alimentatiebetaler moet maken om zelf rond te kunnen komen.

Berekende kosten zijn: de bijstandsnorm voor alleenstaande, redelijke woonlasten en de premie voor de zorgverzekering.

De optelsom van deze kosten, noemt men ook wel het draagkrachtloos inkomen. Als het netto inkomen na aftrek van het draagkrachtloos inkomen nog een positief saldo te zien geeft, kan er partneralimentatie betaald worden. Dit positieve saldo noemt men ook wel de draagkrachtruimte.

✓ 3. De draagkracht en partneralimentatie vaststellen

Van de draagkrachtruimte wordt een bepaald percentage genomen, meestal 60%, dat beschikbaar is als partneralimentatie voor de ex-partner.

Een voorbeeld

Het netto maandinkomen van Eric bedraagt € 1.600. Zijn totale lasten komen uit op een bedrag van € 1.200. De draagkrachtruimte van Eric is dus € 400. 60% van € 400 = € 240. Deze € 240 is dus beschikbaar als partneralimentatie voor zijn ex-partner Helga.

Hoewel uit het eerdere voorbeeld dus bleek dat de behoefte van Helga € 360 per maand bedraagt, zal zij slechts € 240 per maand aan partneralimentatie van Eric ontvangen.

De partneralimentatie wordt door de fiscus voor de alimentatieontvanger als inkomen gezien en daar moet dus inkomstenbelasting over betaald worden. De alimentatiebetaler mag de partneralimentatie van zijn inkomen voor de fiscus, aftrekken.

 

Contact

Heeft u nog vragen of wilt u toch graag de partneralimentatie laten (her)berekenen? Neem dan contact op met Scheiden in de Praktijk / Hubertie van Kruining.

Zij kan op basis van de alimentatienormen de partneralimentatie voor u (her)berekenen. Dan weet u zeker dat het goed zit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *